Advertentie:

(Klik op de advertentie.)
* * * * * * * * * * * * * * * * * * LEUKE BOEKEN VOOR UW VAKANTIE:. Klik op de boeken voor meer informatie. .

Effe een broodje bakken

Ben ik ouderwets?

Ja, een beetje, als ik eerlijk ben. Riet, mijn vrouw, heeft altijd voor het eten en huishouden gezorgd; ik zorgde ervoor, dat er geld in haar portemonnee zat. Niet helemaal waar, want ze heeft best nog een aantal jaren, naast haar werk in de huishouding, bij diverse bedrijven han en span diensten verricht. Maar ik, koken?

Begin jarentachtig heb ik dat wel eens gedaan, maar verder was het Riet die mij elke dag met haar kookkunsten verraste. Ik stam namelijk uit een generatie van: ‘de man op het werk en de vrouw in de keuken’.

Toen Riet ziek werd, ben ik definitief gaan koken en na haar overlijden is uiteraard de gehele keuken van mij. Niet zo gezellig, maar het moet.

 

Zo denk ik vandaag eens lekker broodjes te gaan bakken. Als begin neem ik vier voorgebakken ‘Petit Pains’ vanuit de super mee naar huis. Op de verpakking van deze ‘Pistolet’ lees ik voor alle zekerheid even de bereidwijze. De oven voorverwarmen op 200 graden en dan die voorgebakken broodjes tien tot twaalf minuten in de oven laten.

Fluitje van een cent!

Tenminste, als je een oven hebt. En die heb ik niet!

Wel een magnetronnetje van 700 watt, een Microwave oven, staat erop. Dat moet dus ook gaan, denk ik bij mezelf.

Ik plaats – voorlopig om het uit te testen – één pistolet op het ronde plateau in het oventje, stel het in op maximale warmte (want 200 graden is nogal wat) en zet de tijdklok op tien minuten. Als het brood niet gaar is, kan ik er altijd nog twee minuten bijdoen, is daarbij mijn gedachte. Ik klap het deurtje dicht en de magnetron treedt in werking. Door het glazen deurtje controleer ik nog even, of het plateau met pistolet ronddraait en loop de kamer in naar de teevee om het nieuws te bekijken.

Ik heb toch nog tien minuten, niewaar?

 

Als na enkele minuten onze papagaai Schipper, die op de keukendeur post heeft gevat, naar zijn kooi vliegt, kijk ik even richting open keuken.

Verschrikt veer ik uit mijn fauteuil omhoog. Het lijkt wel of de keuken in brand staat. Ik snel naar mijn magnetronnetje, dat dikke grijze wolken uit haar ventilatiegaten blaast en druk op de knop, die het deurtje opent. Een grijze walm schiet naar buiten en verspreid zich over mijn kookruimte en door een gedeelte van de woonkamer.

En stinken!

Geen wonder, dat Schipper naar zijn kooi vluchtte!

Ik schuif mijn microwave oven onder de afzuigkap, die op volle toeren draait. Langzaam trekt de grijze walm uit de magnetron weg en wordt een zwart hoopje zichtbaar.  Met de frikandellentang grijp ik het ding, dat eens een voorgebakken pistolet was, en houd het snel onder de koude waterkraan. Met een sissend geluid en opnieuw een flinke wolk rook wordt de hitte uit het ‘brood’ verdreven en blijft er een zielig hoopje verbrand deeg in de gootsteen liggen.

Teleurgesteld staar ik naar mijn pistolet. Ik heb zo’n zin in een warm broodje, maar dit zwarte hoopje zal het niet worden.

 

Met alle ventilatieroosters en deuren open duurt het een half uur, voordat de rook uit keuken en kamer verdreven is. Alleen de geur zit nog in mijn neus en hangt waarschijnlijk nog in het woonvertrek.

En nou? Ik heb nog steeds zin in een warm broodje!

Ik ben een volhouder, zet de koekenpan op het gas en verwarm deze zonder er enig vet of boter in te gooien. Als de bodem goed heet is, leg ik er een broodje in. Eentje maar, want ook dit is een experiment. Met de frikandellentang draai ik de pistolet steeds om en probeer daarmee te voorkomen, dat het brood aan de koekenpan vast brandt. Na een paar minuten, als ik denk dat het tijd is om te proeven, draai ik het gas uit en snijd het broodje open.

Ziet er goed uit!

Boter erop, een plakje komijnekaas, en proeven maar. Niet helemaal gaar, maar het smaakt toch prima. Ikzelf vind dit experiment redelijk geslaagd. De twee overgebleven pistolettes zal ik morgen zeker op deze manier, misschien iets langer, gaan bereiden.

 

Mijn microwave oventje heb ik nog even schoongemaakt en uit geprobeerd. Het werkt van geen kant meer! Rijp voor de stort! Eindelijk een reden om een combi te kopen, een magnetron /oven. Een echte dan.

Maar of ik in dat nieuwe kooktoestel een pistolet ga bakken, dat betwijfel ik!

 

© Henk M. van Oosterwijk