Advertentie:

Klik op de advertentie. Advertentie plaatsen: mail hevanoos@ziggo.nl
* * * * * * * * * * * * * * * * * * LEUKE BOEKEN VOOR U: Klik op de boeken voor meer informatie. .

BOEKEN VAN SCHRIJVER HENK M. VAN OOSTERWIJK

Te bestellen via de boekhandel of boekenbestellen.nl

 

Omnibus Op de wereld gezet/De dood als vijand?

Deze Omnibus vertelt het complete leven van Riet Stoops, van geboorte in 1942 tot haar overlijden in 2017. De twee boeken "Op de wereld gezet" en "De dood als vijand" zijn hierin opgenomen. Dus eigenlijk 2 boeken voor de prijs van één.

Boeken van Henk M. van Oosterwijk:

Contact opnemen? Klik op:Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.. 

 

 

De dood als vijand?

Dit boek is te bestellen via boekenbestellen.nl 

of in alle boekwinkels in Nederland (ISBN 978.90.820203.6.6)

 

De dood als vijand?

 

De schrijver vertelt het laatste jaar uit het leven van Riet van Oosterwijk-Stoops met hem, met alle emoties, die bij haar longkanker horen. Riet en hij blikken samen steeds terug naar hun 50 jaren huwelijk, de hoogte en dieptepunten.

Geschreven met humor en verdriet.

Riet overleed op 27 september 2017 aan longkanker op 74-jarige leeftijd.

Kosten boek: € 19,95    Excl. verzendkosten.

 

 Fragment uit het boek:

“Hoe lang heb ik nog?”

Ik schrik van de vraag, die Riet zelf stelt. Deze kwestie speelt al een tijdje door mijn hoofd, maar ik heb de moed niet gehad deze vraag te stellen.

De dokter denkt na over haar antwoord.

“Twee maanden.”

Ik schrik me rot.

De vrouwelijke arts aarzelt even. “Het kan ook een jaar of meer zijn. We weten het gewoon niet. Uw beide longen zijn behoorlijk aangetast.”

Haar woorden klinken ons onwezenlijk in de oren.

Twee maanden! Eén jaar! Dat kan toch niet. Dat overkomt ons niet. Zo’n diagnose krijg je niet? Zit ik in een slechte droom, een nachtmerrie?

 “We gaan er natuurlijk van alles aan proberen om het leven te verlengen. Opereren gaat niet meer, de kanker zit in twee longen. Bestraling zal niet helpen. Alleen een chemokuur kan werken.” Ze kijkt even van de een naar de ander. Wij reageren niet.

“Tenslotte is er ook nog een nieuw middel: de immuuntherapie, maar dan moet je lichamelijk sterk zijn. We gaan eerst echter chemotherapie toepassen, kijken hoe je hierop reageert. We hopen, dat we je leven hiermee kunnen rekken. Meer kunnen we niet doen.”

Harde woorden. Leven rekken? Leven verlengen? Waar zijn we in beland? Wat gebeurt hier allemaal?

“Als de tijd, die ik heb, maar leefbaar voor me is,” merkt Riet nog op. Zij blijft ogenschijnlijk rustig, maar ik weet wel beter. Van buiten onbewogen, maar van binnen is ze het aan het verwerken. Ook bij haar moet dat hard aankomen.

Ik denk terug aan 1995, toen de kanker bij haar ook toesloeg. Maar Riet sloeg die aanval van de Dood af, overwon die keer. Kan ze dat herhalen? Ik kan niet geloven, dat Riet er over een tijdje niet meer is. Mijn vaarmaatje, mijn levensgezellin. Oma van vier kleinkinderen. Al bijna achtenvijftig jaar kennen we elkaar. Wat gaat er nu gebeuren? Dit kan toch niet het einde zijn?!

Riet gaat de strijd met de dood aan, vast en zeker.

Bij voorbaat een verloren gevecht?

We willen er niet aan denken.

 

 

 

6e boek: Op de wereld gezet

 

Nu te bestellen via boekenbestellen.nl  Prijs € 17,95

Ook via de boekhandel verkrijgbaar.

(Klik op het boek voor meer informatie en om het te bestellen)

 U kunt ook bij Henk M. van Oosterwijk bestellen. stuur een Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

 

Fragment uit het boek:

Regels

 

Riet zelf herinnert zich weinig van deze periode in dit Limburgse klooster. Wel zweven af en toe flarden van fragmentjes door haar hoofd en ziet ze de enorm grote trap voor zich, die naar hun slaapverdieping leidt. Een zaaltje met veertig rustplaatsen voor meisjes, waarvan elk bed is omringt door een gesloten gordijn. Hierdoor krijgt ze het idee, dat ze ’s avonds alleen in bed ligt, wat ze in Rotterdam niet gewend was.

Ook sommige regels komen boven drijven.

Naar het toilet gaan moet altijd minimaal met twee kinderen gebeuren. Het eerste kind mag absoluut niet doortrekken, maar pas de tweede of de laatste wc-gebruiker dient het toilet door te spoelen.

Zuinig zijn, nietwaar!

 

De maaltijden dienen eveneens gedisciplineerd en volgens de kloosterregels te verlopen. Voor en na het eten wordt er gebeden, een Onze Vader en een Wees Gegroet. De kinderen moeten rechtop op hun stoel zitten tijdens het gebed, met gevouwen handjes op de rand van de tafel. Na het laatste kruisteken worden beide handen tot een vuist gevormd op tafel gelegd. Recht voor je uit kijken en mond dicht houden. Verder is het verboden het bestek te beroeren; pas als er een teken gegeven wordt door een van de leidende nonnen, dat het eten kan beginnen, mag de lepel of vork aangeraakt worden.

Pakt een kind toch een lepel of vork vast of raakt die per ongeluk aan voor het te geven teken, dan wordt het bestek bij dit kind verwijderd en zal de zondaar met de handen moeten eten. Ook de soep! Als Riet eens per ongeluk haar lepel te vroeg aanraakt, wordt haar bestek verwijderd. Dus moet ze uit de hand eten. Dat lost ze op door met andermans lepel de soep in haar hand te scheppen en daarna het voedsel uit haar handpalm op te slurpen. De zusters hebben daar blijkbaar schik in en laten haar begaan.

 

 

Er gebeuren ook ergere dingen.

Thea, de één jaar oudere zus van Riet, lust op een slechte dag haar eten niet. Stiekem neemt ze haar bord mee naar de toiletruimte en gooit het voedsel in een closetpot.  Een non bemerkt dat het meisje haar bord heeft meepakt en volgt haar de gang op. Broertje Jan – later heet hij John - ziet dit gebeuren en vraagt toestemming om naar het toilet te gaan. Hij loopt regelrecht naar de meisjes-wc en ziet, dat de non het voedsel weer uit de toiletpot op het bordje van Thea schept. Met allerlei dreigementen beveelt zij het meisje het bord leeg te eten. Klein als hij is, komt Jan op voor zijn zusje, schopt de non tegen haar schenen en slaat het bord met eten uit haar handen.

Hoe dit verder afloopt, is niet tot Riet doorgedrongen. Gestrafte meisjes of jongens worden overdag naar de kelder verbannen, waar ze dan doelloos verblijven tot de avond. Daarna worden ze doorgestuurd naar de zolder van het klooster om daar, zonder eten en bed, de nacht door te brengen.

Hoe dan ook: Thea heeft dit voedsel nooit hoeven te eten!

 

Er is niet alleen ellende in het Limburgse klooster, dat door de familie Stoops hun hele leven als gesticht wordt aangeduid.

Veel speeltuig is er niet voor de kinderen. Een paar schommels, waarvan dan ook door alle kinderen gretig gebruik wordt gemaakt.

Als het weer meewerkt, wordt er elke dag een wandeling gemaakt naar de ‘grote heide’. Als Riet later nog eens op de heide komt, is deze helemaal niet zo groot, maar als kind ervaart ze het als een enorm groot veld. Deze wandeling doen de kloosterlingen om de kinderen in beweging te houden en te vermoeien, zodat ze ook goed zullen slapen. Maar de kleuters leren van de zusters hier ook spelenderwijs planten, dieren en insecten kennen. Een interesse, die Riet haar hele leven heeft gehouden.

Eigenlijk is dat een van de weinige dingen, die Riet zich uit deze tijd kan herinneren.

 

Pers over 6e boek

 

 

5e Boek: Doelman van RAC

Nu in de winkel bij:

Bruna, Wilhelminaplein Rijen 

 

 

 Prijs € 17,95  (exclusief verzendkosten)

Info of bestel een klik hier

of via email: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. 

Fragment uit het boek:

1972/73 

Met het mes in de aanslag

 

In die jaren 1972 en '73 zijn het gezellige voetbal jaren. Daar draagt het voetbalsucces natuurlijk wel aan bij; het ene is afhankelijk van het andere. Plezier in het voetbal en gezelligheid na de wedstrijd brengen successen op het veld. Maar een winnend team krijgt vanzelf het plezier en de gezelligheid.

Het een kan niet zonder de ander.

Een inspirerende leiding werkt ook deze dingen de goede kant op. Trainer Dick Buitelaar zorgt voor het voetbal plezier, terwijl grensrechter Ad Willemen als echte elftalleider voor de lach buiten het veld zorgt. Ondanks dat Ad in kantine en buiten de wedstrijden altijd antwoord weet op scherpe vragen of opmerkingen, is hij een gesloten persoon met de vlag langs de zijlijn. Hij is scherp op de buitenspelregel, maar met het publiek moeit hij zich niet.

Andersom wel!

Fanatieke toeschouwers hebben de benodigde benamingen voor hem, maar hij vlagt onverstoord verder.

'Bij twijfel de vlag omhoog' is zijn motto. Dat bezorgt hem dus venijnige opmerkingen van supporters van de tegenstander.

Zo ook (weer) in St. Willebrord tegen Rood Wit.

RAC staat met 0-1 voor en Ad staat op scherp; zijn vlag gaat regelmatig de hoogte in voor een buitenspelsituatie.

”As ge nog éne keer die vlag omhoog stikt, steek ik oe kapot,” hoort hij achter zich zeggen. Als onze vlaggenist voorzichtig achter zich kijkt, ziet hij een man staan, die met een mes op de stalen omheining staat te tikken.

“Het zijn benauwde momenten geweest,” aldus Ad, maar de vlag gaat gewoon omhoog, als het nodig is.

 

In Zeeuws-Vlaanderen, tegen Terneuzen, is er ook een kritisch moment. Als een van de Zeeuwse schutters een prachtig doelpunt scoort, hoort onze grensrechter voorstopper Louis Theeuwes roepen: “Ad, handsbal!”

Ad steekt onmiddellijk zijn vlag omhoog en de scheidsrechter komt informeren, waarom onze Rijense linesman staat te vlaggen.

“Hands,” reageert Ad kortaf en de referee keurt het doelpunt af. Met winst lopen de Rijenaren het veld af. Ad wel tussen een kluwen van RAC-spelers, die hem beschermen tegen het fanatieke Terneuzens publiek!

 

Op zondagavond is het een 'zoete inval' bij Ad en zijn vrouw Neel. Alles wat in het eerste team voetbalt, komt dan in de Schaepmanstraat wel eens napraten over de wedstrijd, waarbij het bier rijkelijk vloeit. Ook trainer Dick Buitellaar met zijn vrouw Ilse is daar veelal present. Voor mij is het maar oversteken, want Riet en ik wonen dan in de Colijnstraat.

 

Dus spanning, hachelijke momenten en feesten volgen zich ongeveer in deze volgorde op.

Dezer dagen noemen ze dat teambuilding.

 

 

 

De pers meldt deze week:

Bericht BN De Stem

Info: Klik op de tekst.

4e Boek: Stamgasten van café D'n Ever

NU: bestellen bij Henk M. van Oosterwijk via

e-mail: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

voor de prijs van € 14,95 inclusief verzendkosten.

 

    Een lezer uit Brabant schreef:

Leuk gezellig lezend boek, humoristisch geschreven zoals we van Henk M. Van Oosterwijk gewend zijn in zijn andere boeken. Verhalen uit het leven gegrepen die een ieder zou kunnen beleven of meemaken.

Kon het boek met moeite wegleggen, zou het liefst het boek in een keer hebben uitgelezen.

Stamgasten van café D'n Ever

 

 

 

“Stamgasten van café D’n Ever”.

 

Op de achter-cover staat:

 

Stamgasten van café D’n Ever

 

Gerrit van der Laar is vrijgezel en gebruikt het café D’n Ever als zijn huiskamer. Zijn vrienden zullen hem nooit thuis opzoeken, want als het werk gedaan is en het eten naar binnen gewerkt, fietst Gerrit naar D’n Ever om een praatje te kunnen maken en een pilske te pakken. Hij ontmoet in zijn stamkroeg vele gasten, die allemaal een eigen verhaal hebben. Het café kan zo maar in uw straat staan.

Café D’n Ever, met kastelein Bertus Evermans, is het middelpunt van dit verhaal, waarin de hoofdrolspelers en figuranten elkaar in en buiten het horecalokaal ontmoeten in een dorp, waar iedereen alleman kent. Emoties spelen een grote rol, waarin de lach voorop staat, maar de traan niet ontbreekt. Een gewoon verhaal over een doodgewoon café met alledaagse stamgasten, zo maar uit het leven gegrepen. 

Een boek voor iedereen in gemakkelijk leesbare taal.                    Prijs € 14,95 

 

Voorpagina weekkrant Het Kanton meldt:

Info: klik op de tekst.

 

Weekblad Gilze-Rijen meldde:

Info: klik op de tekst.

 

3e Boek: De spuigaten uit

    

Voor info: klik op foto's

Henk M. van Oosterwijk schreef nog 3 boeken:

  • 1913 Mijn Jeugdherinneringen 
  • 1913 Varend door Wallonië en Noord-Frankrijk
  • 1917 Stamgasten van café D'n Ever

 

Weekblad Gilze-Rijen 1 juni 2014

 

Weekkrant Het Kanton 2 juli 2014:

 

2e boek: Varend door Wallonië en Noord-Frankrijk

Reisverhaal. Klik op het boek.

Weekblad Gilze-Rijen 1 mei 2013:

1e boek: Mijn Jeugdherinneringen

 

Info: klik op boeken.

 

 

 

Weekkrant Het Kanton 30 januari 2013:

BN De Stem 29 januari 2013:

Weekblad Gilze Rijen 30 januari 2013:

 

Weekblad Gilze-Rijen 13 februari 2013: