Advertentie:

Klik op de advertentie. Advertentie plaatsen: mail hevanoos@ziggo.nl
* * * * * * * * * * * * * * * * * * LEUKE BOEKEN VOOR U: Klik op de boeken voor meer informatie. .

6e boek: Op de wereld gezet

 

Nu te bestellen via boekenbestellen.nl  Prijs € 17,95

Ook via de boekhandel verkrijgbaar.

(Klik op het boek voor meer informatie en om het te bestellen)

 U kunt ook bij Henk M. van Oosterwijk bestellen. stuur een Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

 

Fragment uit het boek:

Regels

 

Riet zelf herinnert zich weinig van deze periode in dit Limburgse klooster. Wel zweven af en toe flarden van fragmentjes door haar hoofd en ziet ze de enorm grote trap voor zich, die naar hun slaapverdieping leidt. Een zaaltje met veertig rustplaatsen voor meisjes, waarvan elk bed is omringt door een gesloten gordijn. Hierdoor krijgt ze het idee, dat ze ’s avonds alleen in bed ligt, wat ze in Rotterdam niet gewend was.

Ook sommige regels komen boven drijven.

Naar het toilet gaan moet altijd minimaal met twee kinderen gebeuren. Het eerste kind mag absoluut niet doortrekken, maar pas de tweede of de laatste wc-gebruiker dient het toilet door te spoelen.

Zuinig zijn, nietwaar!

 

De maaltijden dienen eveneens gedisciplineerd en volgens de kloosterregels te verlopen. Voor en na het eten wordt er gebeden, een Onze Vader en een Wees Gegroet. De kinderen moeten rechtop op hun stoel zitten tijdens het gebed, met gevouwen handjes op de rand van de tafel. Na het laatste kruisteken worden beide handen tot een vuist gevormd op tafel gelegd. Recht voor je uit kijken en mond dicht houden. Verder is het verboden het bestek te beroeren; pas als er een teken gegeven wordt door een van de leidende nonnen, dat het eten kan beginnen, mag de lepel of vork aangeraakt worden.

Pakt een kind toch een lepel of vork vast of raakt die per ongeluk aan voor het te geven teken, dan wordt het bestek bij dit kind verwijderd en zal de zondaar met de handen moeten eten. Ook de soep! Als Riet eens per ongeluk haar lepel te vroeg aanraakt, wordt haar bestek verwijderd. Dus moet ze uit de hand eten. Dat lost ze op door met andermans lepel de soep in haar hand te scheppen en daarna het voedsel uit haar handpalm op te slurpen. De zusters hebben daar blijkbaar schik in en laten haar begaan.

 

 

Er gebeuren ook ergere dingen.

Thea, de één jaar oudere zus van Riet, lust op een slechte dag haar eten niet. Stiekem neemt ze haar bord mee naar de toiletruimte en gooit het voedsel in een closetpot.  Een non bemerkt dat het meisje haar bord heeft meepakt en volgt haar de gang op. Broertje Jan – later heet hij John - ziet dit gebeuren en vraagt toestemming om naar het toilet te gaan. Hij loopt regelrecht naar de meisjes-wc en ziet, dat de non het voedsel weer uit de toiletpot op het bordje van Thea schept. Met allerlei dreigementen beveelt zij het meisje het bord leeg te eten. Klein als hij is, komt Jan op voor zijn zusje, schopt de non tegen haar schenen en slaat het bord met eten uit haar handen.

Hoe dit verder afloopt, is niet tot Riet doorgedrongen. Gestrafte meisjes of jongens worden overdag naar de kelder verbannen, waar ze dan doelloos verblijven tot de avond. Daarna worden ze doorgestuurd naar de zolder van het klooster om daar, zonder eten en bed, de nacht door te brengen.

Hoe dan ook: Thea heeft dit voedsel nooit hoeven te eten!

 

Er is niet alleen ellende in het Limburgse klooster, dat door de familie Stoops hun hele leven als gesticht wordt aangeduid.

Veel speeltuig is er niet voor de kinderen. Een paar schommels, waarvan dan ook door alle kinderen gretig gebruik wordt gemaakt.

Als het weer meewerkt, wordt er elke dag een wandeling gemaakt naar de ‘grote heide’. Als Riet later nog eens op de heide komt, is deze helemaal niet zo groot, maar als kind ervaart ze het als een enorm groot veld. Deze wandeling doen de kloosterlingen om de kinderen in beweging te houden en te vermoeien, zodat ze ook goed zullen slapen. Maar de kleuters leren van de zusters hier ook spelenderwijs planten, dieren en insecten kennen. Een interesse, die Riet haar hele leven heeft gehouden.

Eigenlijk is dat een van de weinige dingen, die Riet zich uit deze tijd kan herinneren.